Ford Transit City – pierwsza jazda testowa

Ford Transit City – pierwsza jazda testowa

Ford Transit City ma kilka mankamentów, ale i sporo zalet a jedną z nich jest cena – furgon L1H1 wyceniono na 99 900 zł netto.

Chińskie marki szturmują cały europejski rynek samochodowy. Coraz więcej ich pojawia się także w segmencie LCV i takie lekkie pojazdy użytkowe znajdują też polskich klientów – już od kilku dobrych miesięcy takie chińskie marki, jak JAC i Maxus, utrzymują się w rankingach TOP 15 w Polsce.

Sytuacja jest rozwojowa a znani na naszym rynku producenci szukają różnych rozwiązań i alternatyw, aby utrzymać lub chociaż spowolnić przejmowanie rynku przez chińskie marki.

W przypadku Forda zdecydowano, aby sprzedawać na Starym Kontynencie chińskie eLCV z logotypem błękitnego owalu. I tutaj, istotna uwaga: Ford zainwestował w chińskiego producenta samochodów JMC (Jiangling Motors Corporation) już w 1995 roku i a dzisiaj ma pakiet około 32% udziałów.

Zatem Ford Transit City, to przystosowany do europejskich wymagań dotyczących m.in. bezpieczeństwa JMC Touring EV. Jakiś czas temu Ford Polska zaprosił mnie na pierwsze jazdy tym elektrycznym dostawczakiem. Jakie są moje pierwsze wrażenia z jazd testowych Transitem City?

Furgon L1H1, L2H2 i podwozia do zabudowy

Dwudniowy event zorganizowano w hiszpańskiej Marbelli, z czego pierwszego dnia była oficjalna prezentacja nowego modelu i możliwości rozmowy z ekspertami Ford Pro.

Simon Robinson, główny inżynier ds. zelektryfikowanych pojazdów użytkowych w Ford Motor Company, twierdził, że Transit City ma inny silnik i baterię niż JMC Touring EV oferowany na chińskim rynku (m.in. chłodzenie baterii), chociaż w obu przypadkach mowa o mocy maksymalnej dochodzącej do 150 KM oraz o 260 Nm maksymalnego momentu obrotowego.

Do tego oferowany w Europie elektryczny Transit City będzie dostępny tylko i wyłącznie z przednim napędem a chiński odpowiednik ma też warianty tylnonapędowe.

Bazowy furgon L1H1 ma 4895 mm długości (rozstaw osi 3060 mm) przy szerokości 1885 mm (z rozłożonymi lusterkami bocznymi 2260 mm). Wysokość nadwozia to 1991 mm, czyli można będzie wjeżdżać z dostawami do większości parkingów przy galeriach handlowych.

W każdym razie na europejskich, w tym i na polskim rynku, Transit City dostępny będzie w postaci furgonów L1H1 i L2H2 a także jako podwozie do zabudowy. W ofercie dealerów mają być nawet zabudowy skrzyniowe i kontenerowe objęte fabryczną gwarancją Forda.

Drugiego dnia zaplanowane były jazdy nowym eLCV. Łącznie przygotowano dla dziennikarzy, blogerów itp. ponad 20 furgonów w dwóch wspomnianych wariantach. Ja wybrałem bazową „blaszkę” z prostego powodu: na polskim rynku aktualna cena tego wariantu to 99 900 zł netto.

Od razu dodam, że Transita City widziałem już wcześniej, bo na targach IAA Trasnportation 2026 w Hanowerze. I już wtedy od razu moje wątpliwości wzbudziły zewnętrze klamki. I nie inaczej było podczas jazd w Marbelli.

Do tego po wejściu do kabiny i zamknięciu drzwi da się słyszeć charakterystyczny blaszany podźwięk – czyli kontakt z klamką a potem zamknięcie drzwi zwiastowało, że to będzie tani, tandetnie wykonany dostawczak z napędem elektrycznym.

Ale po kolei. We wnętrzu mamy znajdziemy schowki w drzwiach, uchwyt na kubki po obu stronach deski rozdzielczej i nieco ograniczony zakres ustawienia fotela kierowcy. Wysokie osoby (powyżej 185 cm wzrostu) będą zapewne narzekać, ale akurat mnie bardziej przeszkadzał brak jakiejkolwiek regulacji kierownicy.

Kierownica, choć plastikowa, to dobrze leży w dłoniach, ale nie ma niestety żadnej regulacji. Pasażer siedzący przy drzwiach ma olbrzymią ilość miejsca na nogi.

Do tego brak zabudowania słupka B – goła blacha z wieloma otworami bez jakichkolwiek maskownic budzi mieszane uczucia. Wnętrze Transita City oferuje 3-miejscową kabinę, ale pasażer siedzący na prawym miejscu przy drzwiach po zapięciu pasów może narzekać na sprzączkę wbijającą się w pośladek.

No i kwestia ustawienia nawiewów i klimatyzacji. Standardowo Transit City ma manualną „klimę”, lecz podczas jazd po Marbelli i okolicach ciągle albo za mocno grzało, albo za lekko. W zależności od ustawienia nawiewu na szybę lub nogi w kabinie było zauważalnie głośniej albo ciszej.

Ford Transit City – w ofercie tylko z baterią 56 kWh

Jedyna dostępna bateria trakcyjna to konstrukcja LFP, czyli litowo-żelazowo-fosforanowa, ma pojemność 56 kWh i jest zamontowana pod podwoziem, pomiędzy przednią a tylną osią. Maksymalna moc elektrycznego silnika dochodzi do 150 KM i generuje do 260 Nm.

Do miejskiej eksploatacji to naprawdę wystarczające wartości. Podczas jazd testowych pojazdy były obciążone ładunkiem ważącym w granicach 400-500 kg a do tego jeździliśmy – jak zazwyczaj na takich eventach – w parach.

Pod maską Forda Transita City znajdziemy m.in. zbiornik płynu chłodzącego oraz zbiornik płynu do spryskiwaczy czy 12-woltowy akumulator rozruchowy.

Komputer pokładowy chyba działa z opóźnieniem, ale można przyjąć, że przy 20°C oraz ze wspomnianym obciążeniem zużycie oscylowało w granicach 18-19 kWh/100 km. Można zatem przyjąć wstępnie, że na w pełni naładowanej baterii można w rzeczywistości przejechać około 300 km po mieście, chociaż chciałbym kiedyś zweryfikować te zasięgi podczas dłuższego, pełnoprawnego już testu Transita City.

Ford podaje, że Transit City może rozpędzić się do prędkości maksymalnej wynoszącej 120 km/h i faktycznie tyle udało się osiągnąć bez żadnego problemu i dalej w kabinie było względnie cicho.

Gniazdo do ładowania CCS 2 umieszczono na lewym błotniku przed drzwiami kierowcy. Jeżeli chodzi o możliwość ładowania prądem stałym DC, to nowe eLCV Forda przyjmować ma moc dochodzącą do 87 kW – według deklaracji czas ładowania prądem stałym w zakresie od 10% do 80% trwać ma około 33 minut, ale niestety nie było czasu, aby zweryfikować te parametry.

Selektor do obsługi przekładni zamontowano po prawej stronie kierownicy. Aby zmienić kierunek jazdy, trzeba zatrzymać całkowicie pojazd i z wciśniętym hamulcem poruszyć tą dźwigienką w górę (jazda do tyłu) lub w dół (jazda do przodu).

Z kolei ładowanie prądem przemiennym dochodzić ma do 11 kW, co pozwalać ma uzupełnić stan naładowania baterii trakcyjnej w zakresie od 10% do 100% w 5 godzin i 30 minut. Też nie było jak i kiedy zweryfikować tych deklaracji.

Ale po przejechaniu kilkudziesięciu kilometrów zauważyłem, że Transit City ma sztywne nadwozie i podczas pokonywania nierówności nic w kabinie czy na pace nie trzeszczało. Także zawieszenie (z przodu kolumny McPhersona, z tyłu belka skrętna z resorami piórowymi i amortyzatorami) wybacza naprawdę wiele, nawet przy szybszym przejeździe przez próg zwalniający zawieszenie ładnie zareagowało.

No i bym zapomniał – poprzez centralny ekran dotykowy (jest też do wyboru język polski) można aktywować funkcję 1-Pedal i przyspieszać oraz zwalniać włącznie z całkowitym zatrzymaniem pojazdu odejmując wyłącznie nogę z pedału przyspieszenia. Także poprzez centralny wyświetlacz można wybierać pomiędzy trzema trybami jazdy: Normal, ECO, Slippery (do jazdy po śliskich nawierzchniach typu śnieg czy błoto).

Wymiary i kubatura ładowni

Testowany furgon L1H1 dysponuje dopuszczalną masą całkowitą równą 3000 kg (3270 kg dla wersji L2H2) a Ford podaje, że ładowność dochodzić ma do 1085 kg, co wydaje się naprawdę dobrym wynikiem, jak na blisko 5-metrowej długości samochód dostawczy z napędem elektrycznym.

Pewnym mankamentem może być na pewno fakt, że chiński dostawczak Forda nie posiada homologacji pozwalającej na ciągnięcie przyczepy.

Według oficjalnych danych Transit City L1H1 oferuje 2770 mm długości paki (po podłodze do stalowej ściany grodziowej) przy maksymalnej wysokości przestrzeni ładunkowej dochodzącej do 1468 mm. Z kolei w najszerszym miejscu paki ma być 1740 mm i 1300 mm pomiędzy nadkolami. Warto też dodać, że wysokość progu załadunkowego znajduje się na wysokości 545 mm.

Ford Transit City z nadwoziem L1H1 oferuje ładownię o kubaturze 6,4 m3. Zarówno bazowa „blaszka”, jak i większy furgon L2H2 pomieści do 3 europalet. Do zabezpieczenia ładunku służy osiem punktów mocujących umieszczonych w podłodze.

Fabrycznie Ford Transit City wyposażony już jest w winylową podłogę paki oraz panele zabezpieczające ładownię do połowy jej
wysokości. Podobnie, jak standardem jest oświetlenie LED, czy prawe przesuwne drzwi oraz tylne dwuskrzydłowe drzwi.

A skoro już mowa o drzwiach, to te prawe przesuwne chodzą bardzo lekko, lecz tylne skrzydła nie mają stałej blokady, która skutecznie uniemożliwiałaby otwarcie ich do 180° – wystarczy mocniejszy podmuch wiatru i te drzwi zamkną się lub otworzą, co może skończyć się kontuzją kierowcy czy magazyniera ładującego akurat paczki na pakę.

Wyposażenie i ceny Transit City – od 99 900 zł netto

Aktualnie polski cennik za nowego Forda Transita City zaczyna się od 99 900 zł netto. Przypomnijmy, że mowa tutaj o elektrycznym vanie, który występuje w jednym wariancie wyposażeniowym Trend.

Co zatem znajdziemy na wyposażeniu seryjnym takiego eLCV? Lista jest długa i obejmuje m.in. poduszkę powietrzną kierowcy i pasażera, system kontroli pasa ruchu, elektryczny hamulec postojowy z możliwością aktywacji funkcji Auto-Hold, światła do jazdy dziennej LED, 7-calowy cyfrowy zestaw wskaźników czy centralny dotykowy ekran o przekątnej 12,3 cala obsługujący Android Auto i Apple CarPlay.

Tylna kamera cofania należy do standardowego wyposażenia Forda Transita City. W serii znajdziemy również przednie i tylne czujniki parkowania.

Do tego fabrycznie otrzymamy tylną kamerę cofania, przednie i tylne czujniki parkowania, podgrzewany fotel kierowcy, bezkluczykowy przycisk rozruchu, alarm oraz dwa gniazda USB-C do ładowania smartfona czy innych urządzeń.

Jak na elektryczny furgon mogący pomieścić 3 europalety EPAL, to taka cena i poziom wyposażenia jest jednym z głównych powodów, aby przyjrzeć się tej konstrukcji bliżej 😉

Podsumowanie

Może zewnętrzne klamki nie budzą zaufania a po zamknięciu drzwi rozlega się blaszany pogłos, ale już po ruszeniu z miejsca docenić trzeba sztywność konstrukcji oraz dobrze zestrojone zawieszenie. Do tego elektryczny silnik gwarantuje dobre osiągi w mieście, chociaż chciałbym zweryfikować zużycie energii na polskich drogach i w polskim klimacie.

Jednak niska cena zakupu wraz z bogatym wyposażeniem standardowym oraz mnogość wariantów do wyboru (furgony, zabudowa skrzyniowa i kontenerowa oraz goły „widelec” w gamie) a do tego szeroka sieć serwisowa Forda czy dostęp do certyfikowanych zabudowców Ford Pro mogą stanowić sporą rynkową przewagę nowego elektrycznego LCV w rodzinie Transitów.

Teraz gama modelowa lekkich pojazdów użytkowych Forda zaczyna się od Couriera a potem jest nieco większy Connect, który jest klonem VW Caddy, lecz nie występuje z napędem elektrycznym a tylko jako hybryda PHEV. No i obie te furgonetki zabiorą po 2 EP.

Aktualnie do sprzedaży w Europie wchodzi Transit City, który uzupełnia nieco większego Transita Customa (oba pojazdy mogą zabrać do 3 EP), ale Transit Custom nie jest oferowany jako podwozie do zabudowy, chociaż bazujący na nim Volkswagen T7 jest dostępny jako „doka” z zabudową skrzyniową lub po prostu jako podwozie do zabudowy. Nadążacie? 🙂

Dalej mamy już „dużego” Transita oraz pick-upa Rangera dostępnego także od niedawna w wersji do najcięższych zastosowań (Ford Ranger Super Duty).

Czy zatem Ford w niedalekiej przyszłości planuje jakieś zmiany w swoim portfolio LCV/eLCV? Nikt tego oficjalnie nie potwierdził, ale jest możliwe, że Transit City będzie dopiero przecierać szlaki.

Źródło zdjęć i filmu: dostawczakiem.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *